Links bij de Miauwsteen
![](https://i0.wp.com/hanssteketee.nl/wp-content/uploads/2022/07/421C8154-7361-4D94-A1AB-6D0AE8A6BC72-1024x768.jpeg?resize=1024%2C768)
Elke rots, elke inham, elk stukje strand heet hier iets. Al eeuwen, en het waarom is vaak in de mist der tijden verdwenen, maar de namen geven houvast aan zeelui, vissers en nu zeilers. Dit grillige blok graniet heet The Cow, hoewel Triceratops ook had gekund – het heeft iets voorwereldlijks. Als je aan de noordkant van St Agnes, het meest Atlantische van de bewoonde Scilly-eilanden, een beschutte ankerplek zoekt, moet je The Cow aan bakboord houden. Twee dagen was hij onze buurman.
Er zijn in Cornwall trouwens veel rotsen die The Cow heten. En misschien nog wel meer die The Mew, of Mew Stone heten. Die laatste zijn vaak stompe kegels, waarop zeevogels graag nestelen. ‘Mew’ komt van het Anglo-Normandische ‘mue’, lees ik, of van het oudere Angelsaksische woord ‘mæw’. Wat ‘gull’ betekent. En pas dan zie ik dat die ‘mew’ natuurlijk onze meeuw is, die ‘klimt op kou […] en kermt en tuimelt,’ dichtte Adriaan Roland Holst, al kun je dat geluid ook gewoon ‘miauwen’ noemen. De Miauwsteen zegt waar je bent.